Sharing to inaczej dzielenie karty na wiele odbiorników. Mówiąc bardziej fachowo: jest to wspólna wymiana ECMów i DW(Decrypted Word) między tunerami (paroma sztukami) i kartą. Wygląda to tak jak na zdjęciu niżej. Karta siedzi w tzw. serwerze (może nim być zwykły komputer + odpowiedni programator, tuner, spliter). Do serwera podłączone są dekodery (przez sieć LAN, Internet). Ich liczba może być ograniczona przez czas maksymalnego oczekiwania na DW przez tuner po wysłaniu ECMa (karta musi się wyrobić, a też ma swoją szybkość).

Tak więc wygląda to tak:
- dekoder wysyła do karty ECMa i czeka na DW
- karta obrabia ECMa, obrabia go i wysyła dekoderowi DW
- dekoder odbiera DW i dokonuje dekrypcji czego rezultatem jest obraz na naszym TV


Rys. 1 - Przykład sharingu

Jest parę metod sharingu.

1. Rodzaje serwerów kart:
- serwer postawiony na komputerze;
- serwer postawiony na dekoderze przez port LAN (przykład dreambox);
- serwer na spliterze;
2. Odbiór:
- za pomocą seasona;
- za pomocą portu RS-232 dekodera;
- za pomocą samego dekodera (LAN);
- za pomocą kart klienckich splitera;
3. Rodzaj przesyłania sygnału:
- za pomocą sieci LAN i Internet;
- za pomocą seasona (patrz parę punktów wyżej);
- za pomocą radiowego seasona.
To chyba wszystko :)


I. Rodzaje serwerów kart

1. Serwer postawiony na Komputerze

Jest to typowy przypadek taniego sharingu. Wszystko odbywa się na maszynie klasy PC.
Do poprawnej pracy jest potrzebny w miarę szybki sprzęt, odpowiednie oprogramowanie i czytnik kart. W praktyce odbywa się to tak, że do komputera podłączony jest popularny programator Phoenix i zainstalowany odpowiedni program. Jednym z najpopularniejszych programów jest program o nazwie ECM p2p.



Rys. 2 - Programator Phoenix (Phoenix/FUNprog)

Rys. 3 - ECM p2p


W skrócie wygląda to tak: podłączamy programator do PC przez port RS-232 i do zasilania. Odpalamy program (odpowiednio go konfigurujemy, wsadzamy kartę i już serwer jest uruchomiony.
Jeśli chcemy udostępniać kartę w sieci LAN wystarczają takie ustawienia, jeśli w Internecie przyda się stałe IP (można skorzystać z jakiejś darmowej usługi w stylu DynDNS) i jeśli łączymy się przez router przekierowanie portów (opis na forum)

2. Serwer postawiony na dekoderze przez port LAN (przykład dreambox)
W tym przypadku serwer postawiony jest w dekoderze, w którym siedzi karta. Taki dekoder musi mieć złącze LAN i odpowiednie oprogramowanie. Świetnym przykładem takiego sprzętu są dreamboxy z odpowiednim Image. Poprawnie ustawiony tuner zachowuje się podobnie jak serwer postawiony na PC.


Rys. 4 - Serwer - dekoder

3. Serwer na spliterze
Spliter to urządzenie.Największą zaletą splitera jest jego samowystarczalność. Samo urządzenie składa się z samodzielnego serwera, złącz pod karty klientów, samych kart i okablowania. Zrozumiecie o co chodzi z poniższego obrazka:


Rys. 5 - Schemat działania splitera
Jak widać obsługa spiltera jest banalna, jak zasada działania samego urządzenia. Odpowiednie karty wkładamy do dekoderów (Philips, Pionier itd.) i spinamy je kablem z serwerem. Uruchamiamy wszystko i możemy cieszyć się obrazem. Na kartach znajdują się przyciski, które pozwalają zresetować kartę w razie jakiegoś problemu.

II. Odbiór (Zakładamy, że mamy udostępniony sygnał z sieci, znamy IP i resztę danych)


1. Za pomocą seasona Season (przedstawiony na rysunku) to urządzenie, które pozwala nam emulować kartę za pomocą komputera PC. Po prostu wkładamy Seasona do CAMu dekodera, podłączamy go do komputera przez port RS-232. Na PC uruchamiamy odpowiedni program, który pozwoli nam na odbiór sygnału z sieci (LAN lub Internet) i przekazanie do seasona (przykładowo - ECM p2p).
Zaletą takiego rozwiązania jest niski koszt.
Wadą jest oczywiście włączony komputer, który musi pracować podczas oglądania TV.

Rys. 6 - Season


Rys. 7 - Schemat działania

2. Za pomocą portu RS-232 dekodera
Metoda podobna do seasona, z tym że dekoder podpięty jest do PC przez port RS-232 dostępny do programowania dekodera. Z tym, że taką opcję musi umożliwiać oprogramowanie dekodera (np. Ferguson).

Rys. 8 - Schemat działania
3. Za pomocą samego dekodera (LAN)
Tutaj znów doskonałym przykładem jest Dreambox. Posiada on port LAN więc bezpośrednio przez sieć LAN możemy ściągać sygnał z sieci. Albo za pomocą PC podłączonego do Internetu i dreamboxa, albo lepiej przez router z przełącznikiem, do którego możemy podpiąć zazwyczaj 4 urządzenia. Jest to popularny sposób w dobie systemów xDSL. Po prostu dreambox jest traktowany jako osobna maszyna podłączona do sieci. Warunkiem poprawnej pracy sharingu jest odpowiednio ustawione oprogramowanie tunera.

Rys. 9 - Schemat działania

4. Za pomocą kart klienckich splitera;
Opisałem to wyżej przy opisie serwera solitera. Karty działają podobnie jak season, z tym że są połączone z serwerem splitera, a nie z PC.


Rys. 10 - Schemat działania

III. Rodzaj przesyłania sygnału

1. Za pomocą sieci LAN i Internet
Czyli tak jak opisałem wcześniej i jest to opisane na rysunku 1 . Karta jest dzielona na jakimś serwerze w sieci (LAN lub Internet) i za pomocą IP odbierana na tzw. klientach (dekoderach)

2. Za pomocą seasona (patrz parę punktów wyżej)
Czyli podobnie jak powyżej. Z tym że klient stanowi tuner, season i PC. PC odbiera sygnał z sieci i przesyła go seasonem do dekodera (rys. 7).

3. Za pomocą radiowego seasona (droga radiowa)
W tym wypadku mamy do czynienia z bezprzewodowymi seasonami. To tylko ciekawostka, informacja, że takie urządzenie istnieje. Niestety z oczywistych względów (koszta) jest prawie niedostępny. Osobiście nie spotkałem się na "żywo" z takim urządzeniem, ale wiem że takie działają za granicą. Chyba tylko pasjonaci je składają i używają :)



Rys. 12 - Bezprzewodowy season


To ogólny zarys metod Sharingu.